Strefa wiedzy

Budynek na cudzym gruncie, a inwestycja w obcym środku trwałym

budynek na cudzym gruncieW przypadku inwestycji w obce środki trwałe podatnik nie ma za dużej swobody, jeśli chodzi o klasyfikację. Co więcej, ustawa o podatku dochodowym wyraźnie wskazuje konkretną kategorię środków trwałych w postaci nieruchomości wybudowanych na cudzym gruncie. Zalicza się do nich:

  • Budowle, budynki, a także lokale stanowiące odrębną własność;
  • Maszyny, urządzenia oraz środki transportu;
  • Inne przedmioty.

Składniki majątku możemy zaliczyć do środków trwałych w momencie, gdy stanową własność bądź współwłasność podatnika, zostały nabyte bądź wytworzone we własnym zakresie, są kompletne oraz zdatne do użytku w dniu ich przyjęcia, a także ich przewidywany okres użytkowania na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą wynosi więcej niż 12 miesięcy. Od początkowych wartości środków trwałych naliczane są odpisy amortyzacyjne wg ściśle ustalonych stawek. Przedsiębiorca ma również pełne prawo wybrać opłacalną dla siebie metodę amortyzacji. Dla nowych budynków niemieszkalnych amortyzacja metodą liniową wynosi 40 lat.

Obok tradycyjnych środków trwałych prawodawca przyjął również inne rodzaje środków trwałych:

  • Inwestycje w obcych środkach trwałych;
  • Budynki i budowle wybudowane na cudzym gruncie;
  • Środki trwałe wykorzystywane na podstawie umowy leasingu finansowego, zgodnie z którą odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający.

Odpowiednia klasyfikacja środków trwałych ma w tym przypadku ogromne znaczenie. Dla inwestycji w obcych środkach trwałych możliwe jest zastosowanie amortyzacji w okresie 10 lat, jednakże budynek bądź budowla na cudzym gruncie (budowa) wymaga zastosowania zwykłej stawki amortyzacji np. 2,5 proc. rocznie.

Więcej…

 

Anulowanie faktury drogą elektroniczną

anulowanie faktury vatUwaga! Przepisy podatkowe nie normują kwestii związanych ze sposobami anulowania faktur. Dostępne orzecznictwo sądowe, a także specjalne wyjaśnienia organów podatkowych wskazują, że w pewnych sytuacjach jest to dozwolone.

To, co najważniejsze w tym zakresie: przedsiębiorca wystawiający anulowaną fakturę ma obowiązek uniemożliwić jej późniejsze wykorzystanie, a także zapobiec zaewidencjonowaniu wskazanych w niej kwot – zarówno u siebie jak i u odbiorcy. W tym celu zmuszony jest przekreślić zarówno oryginał faktury jak i jej kopie, a także zamieścić nań stosowną adnotację podpisaną przez osobę upoważnioną do wystawiania faktur.

Przedsiębiorca, który anulował fakturę winien posiadać zarówno oryginał jak i kopie dokumentu. Dokument ten winien osiadać czytelną adnotację, której treść wyraźnie wskazuje na jego anulowanie. Sposób takiej adnotacji przedstawiony jest w piśmie Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie nr IPPP1/443-1894/08-4/PR – przekreślić oryginał oraz kopię faktury oraz dopisać „ANULOWANO”.

Należy podkreślić, iż anulowana faktura nie może zostać wprowadzona do ewidencji VAT. Zarówno kopię jak i oryginał anulowanej faktury należy przechowywać w dokumentacji podatkowej firmy wraz ze stosowną adnotacją (jak wyżej).

Powyższe odnosi się do anulowania faktury wykonanej w tradycyjnej formie, a więc faktury papierowej. Znacznie trudniejszą kwestią jest unieważnienie faktur wystawianych drogą elektroniczną. Bez przeszkód możemy anulować wszystkie e-faktury, które zostały wygenerowane w systemie finansowo-księgowym przedsiębiorcy, jednakże nie doszło do ich odebrania przez odbiorcę – nie doszło do jej wprowadzenia do obrotu prawnego. Dokument ten nie musi być wykazany w ewidencji, zaś wynikające z niego kwoty w deklaracji VAT. System prawny nie wskazuje jednak, który moment uważa się za wejście faktury do obrotu prawnego.Pismo Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie nr IPPP1/443-1055/10-4/AP wyraźnie wskazuje, że przedsiębiorca może anulować fakturę elektroniczną, która nie uzyskała statusu Receipt, a więc nie została pobrana przez kontrahenta. Jeżeli dokument uzyskał w systemie EDI status Receipt uznaje się go za wprowadzonego do obrotu prawnego.

E-faktury nie można anulować, gdy została ona wprowadzona do obrotu prawnego, a więc mamy pewność, że została odebrana przez kontrahenta – Receipt w systemie EDI. Zmiana danych na fakturze może odbyć się jedynie poprzez wystawienie faktury korygującej oraz uzyskanie potwierdzenia jej odbioru.

 

 

Zmiany w VAT dotyczące rejestracji oraz wykreślenia podatnika z rejestru

zmiany w vatZ dniem 1 stycznia bieżącego roku w życie weszły nowe przepisy dotyczące rejestracji przedsiębiorcy jako podatnika VAT. Zgodnie z nimi, naczelnik urzędu skarbowego będzie miał znacznie większy zakres uprawnień. Nowelizacja doprecyzowuje bowiem wiele kwestii, w tym sytuacje, w których naczelnik może odmówić rejestracji przedsiębiorcy bądź wykreślić go z rejestru VAT.

W jakich sytuacjach naczelnik urzędu skarbowego ma prawo odmówić rejestracji przedsiębiorcy jako podatnika VAT?

Naczelnik urzędu skarbowego zobowiązany jest do zweryfikowania informacji zamieszczonych przez przedsiębiorcę w zgłoszeniu rejestracyjnym VAT-R. Naczelnik ma pełne prawo odmówić rejestracji przedsiębiorcy bez konieczności zawiadamiania go o tym w następujących przypadkach:

  • Gdy dane podane przez wnioskodawcę w dokumencie VAT-R są niezgodne z prawdą;
  • Gdy firma wnioskodawcy nie istnieje;
  • Gdy przedsiębiorca bądź jego pełnomocnik celowo ignorują próby kontaktu urzędu skarbowego;
  • Gdy przedsiębiorca bądź jego pełnomocnik nie stawiają się na wezwanie naczelnika urzędu skarbowego.

W jakich sytuacjach naczelnik urzędu skarbowego ma prawo wykreślić przedsiębiorcę z rejestru VAT?

  • Gdy przedsiębiorca bądź jego pełnomocnik nie złożył deklaracji VAT za 6 kolejnych miesięcy bądź 2 kolejne kwartały. Wykreślenia w tym przypadku można uniknąć wyłącznie wtedy, gdy udowodnimy, że w tym czasie działalność była prowadzona oraz najszybciej jak się da doniesiemy brakujące dokumenty.
  • Gdy przedsiębiorca bądź jego pełnomocnik składał deklaracje VAT przez 6 kolejnych miesięcy bądź 2 kolejne kwartały niewykazujące sprzedaży bądź zakupów z kwotami podatku do odliczenia. Wykreślenia w tym przypadku można uniknąć wyłącznie wtedy, gdy złożymy wyjaśnienia i wskażemy, że sytuacja ta spowodowana jest specyfiką prowadzonej działalności gospodarczej.
  • Gdy przedsiębiorca bądź jego pełnomocnik składał deklaracje VAT przez 6 kolejnych miesięcy bądź 2 kolejne kwartały uwzględniające wyłącznie sprzedaż zwolnioną z VAT. Wykreślenia w tym przypadku można uniknąć wyłącznie wtedy, gdy złożymy wyjaśnienia i wskażemy, że sytuacja ta spowodowana jest specyfiką prowadzonej działalności gospodarczej.
  • Gdy przedsiębiorca bądź jego pełnomocnik wystawiał faktury lub faktury korygujące dokumentujące transakcje, do których nie doszło. Wykreślenia w tym przypadku można uniknąć wyłącznie wtedy, gdy dokumenty zostały wystawione przez pomyłkę bądź bez wiedzy przedsiębiorcy.

Więcej…

 

Wynajem samochodu osobowego za granicą, a podatek u źródła zmiany od 2017

wynajem samochodu osobowego za granicUwaga! Od 1 stycznia bieżącego roku obowiązują nowe przepisy w zakresie PIT i CIT. Od niedawna podatnik wynajmujący samochód osobowy za granicą jest zmuszony ponieść koszty tej usługi również w swoim rodzimym kraju – w naszym przypadku w Polsce.

Nowelizacja ustaw o PIT i CIT niesie za sobą wiele zmian – niekoniecznie korzystnych. Jedna z nich przewiduje, iż dochody/przychody podatników zagranicznych traktowane będą jako dochodu/przychodu z tytułu należności wypłacanych przez osoby oraz przedsiębiorstwa z Polski, niezależnie od miejsca zawarcia umowy czy też miejsce świadczenia usługi. Mówiąc prościej, z dniem 1 stycznia 2017 roku wszedł w życie przepis, który nakazuje płacić spółce zagranicznej daninę w Polsce, nawet jeżeli usługa została wykonana za granicą. Polski podatnik zmuszony będzie tym samym pobrać podatek ‘u źródła’.

Nie da się ukryć, że nowe przepisy koligują z umowami o podwójnym opodatkowaniu. W tym przypadku, podwójnych płatności będzie można uniknąć tylko wtedy, gdy firma świadcząca na naszą rzecz usługę posiada tzn. certyfikat rezydencji firmy wynajmującej. Nowelizacja ustawy o PIT i CIT ma na celu wyeliminowanie rozbieżności w orzecznictwach sądów. Nowe przepisy wskazują wprost, że podatek należy pobrać od każdej płatności dokonywanej przez polskiego przedsiębiorcę na rzecz zagranicznego dostawcy – nie tylko w przypadku usług materialnych, ale również niematerialnych.

Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania

Nadal najważniejszym dokumentem w tym zakresie będzie umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania. Zmiany przepisów ustaw o PIT i CIT w żaden sposób nie mogą zmienić interpretacji wspomnianego już dokumentu, co jest niezwykle ważne, zwłaszcza jeśli chodzi o tzn. należności licencyjne. Kiedy podatek w ogóle nie nastąpi?

Przykład: Przedsiębiorca polski wynajmuje maszyny na terenie Niemiec i wyłącznie na terenie Niemiec je eksploatuje. W tym przypadku występuje łącznik osobowy, należność jest wynikiem powstania dochodu, a ten powstał w Niemczech, a nie w Polsce. Przedsiębiorca nie będzie zatem musiał zapłacić podwójnego podatku.

Przykład2: Przedsiębiorca polski zdecydował się wynająć maszynę na terenie Włoch i jedynie na terenie Włoch zamierza z niej korzystać. W tej sytuacji również nie wystąpi podatek. Oczywiście, firma wynajmująca maszynę Polakowi nie może posiadać w Polsce stałego zakładu oraz placówki.

Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania funkcjonować będzie również w przypadku, gdy polski podatnik uzyska certyfikat rezydencji od wynajmującego.

Więcej…