Korekta

Jakiekolwiek zapisy księgowe, które zostały odnotowane błędnie, można odpowiednio skorygować, stosując do tego właściwy rodzaj tzw. korekty. Wszelkie korekty mogą być sporządzane w każdym momencie, najlepiej bezpośrednio po ich zauważeniu lub stwierdzeniu tego przez inne podmioty. Wszystkie zasady odpowiedniego stosowania korekt określa art. 20 ust. 3 i art. 25 Ustawy o rachunkowości.

                    Korekty można stosować na kilka sposobów, wszystko właściwie zależy od faktu, czy dany miesiąc został już przez księgowość rozliczony i zamknięty, czy też błąd przytrafił się w jego trakcie. Jeśli trwa bieżący miesiąc rozliczeniowy, każdy błąd w rachunkach wystarczy po prostu przekreślić, a w jego miejsce wpisać np. nową wartość/datę/osobę, po czym postawić swój podpis przy dokonanym skreśleniu. Należy przy tym pamiętać, że każda taka poprawka za zasadzie skreślenia powinna być czytelna i jasna dla osób postronnych, nie na zasadzie, że tylko osoba jej dokonująca wie, co napisała. Jeśli jesteśmy w sytuacji, gdy bieżący miesiąc rachunkowy został już zamknięty, wówczas wszelkich korekt nie należy dokonywać na dokumentach, lecz trzeba sporządzić nowy dowód księgowy, który będzie rodzajem pisemnej korekty do księgi rachunkowej (np. w postaci noty księgowej lub polecenia przeksięgowania). W każdym z tych przypadków stosuje się tzw. metodę podwójnego zapisu, która mówi o tym, że błędnych dowodów księgowych nie można wyrzucić i w ich miejsce sporządzić nowe, lecz oba muszą zostać uwzględnione w księdze rachunkowej.