Strefa wiedzy

Ryczałt za używanie samochodów służbowych w księgach rachunkowych

ryczat za uywanie samochodw subowych w ksigach rachunkowychWielu przedsiębiorców ma poważny problem z rozliczaniem ryczałtu za używanie samochodów służbowych do celów prywatnych np. przez pracownika. Pracodawca zobowiązany jest doliczyć wartość uzyskanego przez swojego pracownika przychodu z tytułu używania samochodu służbowego do celów prywatnych do wszystkich innych przychodów pracownika w danym miesiącu. Dopiero od łącznej kwoty winien on obliczyć, pobrać oraz odprowadzić składki ZUS oraz zaliczkę na podatek dochodowy.

Każdy pracownik, który wykorzystuje służbowy samochód nie ponosząc przy tym żadnych kosztów, musi swój przychód opodatkować. Przychód ten zależny jest od pojemności silnika auta: do 1600 centymetrów sześciennych 250 złotych miesięcznie, powyżej 1600 centymetrów sześciennych – 400 złotych miesięcznie. Każdy pracownik, który wykorzystuje służbowe auto prywatnie, uzyskuje przychód w zryczałtowanej wysokości. W przypadku, gdy samochód wykorzystywany jest nie przez cały miesiąc, a przez jego część, świadczenie ustala się w wysokości 1/30 kwoty przychodu uzależnionej od pojemności silnika, jaką uzyskałby za cały miesiąc użytkowania.

Wartość przychodu, jaką uzyskał pracownik z tytułu użytkowania auta, winna być doliczona do wszystkich innych dochodów, jakie uzyskał on w danym miesiącu. Dopiero od łącznej kwoty może być obliczana, pobierana oraz odprowadzana zaliczka na podatek dochodowy (ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Przykładowo: pracownik wykorzystuje auto służbowe o pojemności silnika powyżej 1600 centymetrów sześciennych do celów prywatnych. W lipcu tego roku korzystał on z pojazdu cały miesiąc – zgodnie z obowiązującymi przepisami uzyskał z tego tytułu przychód w wysokości 400 złotych. Jego wynagrodzenie za pracę w lipcu wyniosło 2 000 złotych. Suma obydwu dochodów stanowi podstawę opodatkowania – 2 400 złotych. Od tej kwoty odejmuje się składkę na ubezpieczenie emerytalne, rentowe, chorobowe oraz społeczne. A od kwoty, która nam wyjdzie dodatkowo składkę na ubezpieczenie zdrowotne. Dopiero po obliczeniu zaliczki na podatek do US, wychodzi nam kwota, jaką otrzyma pracownik.

Więcej…

 

Podatek od sprzedaży detalicznej – obowiązuje od 1.09.2016 r. Dla obrotów powyżej 17 mln.

podatek od sklepw wielkopowierzchniowych6 lipca bieżącego roku uchwalona została ustawa o podatku od sprzedaży detalicznej, potocznie zwanym podatkiem od marketów. Nowe przepisy weszły w życie na początku tego miesiąca – 1 września.

Nowa ustawa wprowadza dwie stawki od podatku od sprzedaży detalicznej:

- 0,8 proc – od przychodu między 17 mln zł, a 170 mln zł miesięcznie;

- 1,4 proc – od przychodu powyżej 170 mln zł miesięcznie.

Przepisy wskazują, iż przedmiotem opodatkowania będzie wyłącznie przychód ze sprzedaży dokonywanej na rzecz konsumentów. Ściślej rzecz ujmując osób fizycznych, które nie prowadzą działalności gospodarczej, a także rolników ryczałtowych.

Kwota wolna od podatku w skali roku, po aktualizacji przepisów, wyniesie 204 mln zł.

To, o czym warto pamiętać to fakt, że przychód ze sprzedaży detalicznej nie obejmuje należnego podatku VAT oraz, że do podstawy opodatkowania nie uwzględnia się sprzedaży na rzecz przedsiębiorców. Nowa ustawa została starannie doprecyzowana. Prawodawca położył szczególny nacisk na szczegóły, w tym: definicję działalności gospodarczej (w oparciu o ustawę o podatku od towarów i usług). Przepisy zawierają również odpowiednią „wzmiankę” o podatku pobieranego w przypadku usług towarzyszących sprzedaży.

Ustawodawca zakłada, że wprowadzenie nowego podatku, tylko w 2017 roku przyniesie wpływy rzędu 1,9 mld zł brutto. Wbrew temu, co zakładano nowe przepisy dotyczą również branży gastronomicznej. Celem stosunkowo kontrowersyjnej ustawy wg. posłów Prawa i Sprawiedliwości jest zbliżenie zasad funkcjonowanie lokalnych sklepików osiedlowych oraz dużych sieci handlowych. Dotychczas można było zaobserwować duże dysproporcje w podatkach tych dwóch grup podmiotów, co przekładało się na szybkie „wymieranie” rodzinnych firm.

Więcej…

 

Zgłoszenie osoby rozpoczynającej działalność gospodarczą do ZUS

zusZgłoszenie w CEIDG nie jest równoznaczne ze zgłoszeniem w ZUS, jako płatnika składek. Co więcej, CEIDG w żadnym wypadku nie przekazuje zgłoszenia osoby rozpoczynająca działalność gospodarczą do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych, zdrowotnego oraz dobrowolnego chorobowego. O tą kwestie musi zadbać sam podmiot.

Mimo, że fakt rozpoczęcia działalności gospodarczej nie jest zgłaszany do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, to należy przekazać niniejszej instytucji zgłoszenie do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych oraz ubezpieczenia zdrowotnego – opcjonalnie do ubezpieczenia chorobowego. Dotyczy to nie tylko nas, ale również wszystkich osób, które będziemy zatrudniać.

Procedura zgłaszania przedsiębiorcy do ubezpieczeń w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych wygląda następująco:

  1. Przedsiębiorca, który decyduje się rozpocząć prowadzenie działalności gospodarczej – zarówno jednoosobowo jak i w formie spółki cywilnej – zgłasza ten fakt do CEIDG, czyli do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (wniosek o wpis do ewidencji działalności gospodarczej na formularzu CEIDG-1).
  2. Następnie wniosek oraz kopia wpisu do ewidencji przesyłana jest do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, gdzie sporządzane jest za przedsiębiorca zgłoszenie płatnika składek.
  3. Następnie przedsiębiorca zobowiązany jest zgłosić się do ubezpieczeń społecznych oraz ubezpieczenia zdrowotnego. Krok ten jest elementarny – nie może zostać wykonany przez żaden organ ewidencyjny. W przypadku, gdy przedsiębiorca podlega ubezpieczeniom społecznym i zdrowotnemu wypełnia formularz ZUS ZUA, gdy podlega tylko ubezpieczeniu zdrowotnemu wypełnia ZUS ZZA.

Przedsiębiorca ma siedem dni od daty rozpoczęcia prowadzenia działalności na zgłoszenie siebie do ubezpieczeń.

Przedsiębiorca sam decyduje, czy zgłosić się do ubezpieczenia chorobowego czy też nie. Jeżeli zdecyduje się na to ubezpieczeni, musi on wypełnić wniosek na formularzu ZUS ZUA (rubryka obok obowiązkowych ubezpieczeń społecznych oraz ubezpieczenia zdrowotnego).

Więcej…

 

Nowe zasady opodatkowania nieujawnionych przychodów

Od 1 stycznia bieżącego roku weszły nowe zasady opodatkowania ukrytych dochodów. Nowelizacji uległy ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz Ordynacja podatkowa (kwestia regulacji zasad opodatkowania przychodów, nieznajdujących pokrycia w źródłach ujawnionych bądź pochodząca ze źródeł nieujawnionych). Nowe przepisy zawierają wiele ważnych dla podatnika kwestii, w tym definicję przychodów – niemających pokrycia w źródłach ujawnionych bądź pochodzących ze źródeł nieujawnionych. Ustawodawca zalicza do powyższych przychody z następujących źródeł:

  1. Ujawnionych przez podatnika, aczkolwiek w nieprawidłowej (np. zaniżonej) wysokości;
  2. Niewskazanych przez podatnika;
  3. Nieustalonych przez żaden organ podatkowy bądź kontrolę skarbową.

Mowa tu przede wszystkim o wydatkach, które w znacznym stopniu przewyższają przychody. Zgodnie z nowelizacją każda nadwyżka wydatków nad przychodami zostanie odpowiednio opodatkowana – podatkiem zryczałtowanym w wysokości siedemdziesięciu pięciu procent.

Rolą podatnika jest zatem wykazanie wszystkich opodatkowanych bądź nieopodatkowanych przychodów. Podatnik nie może przerzucać odpowiedzialności na jednostki trzecie np. organy podatkowe, gdyż to on sam posiada pełną, szczegółową wiedzę na temat przychodów, jakie uzyskał oraz wydatków, jakich dokonał. Urząd może zgłosić się do podatnika w momencie, w którym na podstawie posiadanych danych nie może ustalić źródła dochodu, zaś podatnik będzie zobowiązany przedstawić mu odpowiednie dokumenty.

Jeżeli podatnik nie będzie posiadał rzetelnych, dokładnych, a przede wszystkim prawdziwych dowodów, potwierdzających, iż dany wydatek został pokryty z przychodów opodatkowanych bądź przychodów nieopodatkowanych, zaś jednocześnie nastąpi tzn. przedawnienie zobowiązania podatkowego, nie będzie on musiał udowadniać skąd wziął pieniądze, zaś jedynie uprawdopodabniać. Mówiąc prościej, podatnik będzie musiał wykazać prawdopodobieństwo wystąpienia przychodów.

Więcej…