Strefa wiedzy

Zaprzestanie wykorzystania środka trwałego

bmwPrzedsiębiorca, który nie używa danego środka trwałego może zdecydować się na jego likwidację. W przeciwnym wypadku może dojść do sytuacji, w której dany środek trwały nie będzie używany, aczkolwiek będzie wymuszał regularne odpisy amortyzacyjne. Docelowo amortyzacji nie podlegają składniki majątku nieużywane na skutek zaprzestania działalności bądź zawieszenia działalności (zgodnie z ustawą o swobodzie działalności gospodarczej). Zaprzestanie obowiązku dokonywania odpisów amortyzacyjnych następuje w miesiącu następującym po miesiącu, w którym działalność została zaprzestana lub zawieszona (zgodnie z ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych). Przepis ten nie odnosi się do sytuacji nieużywania środków trwałych w momencie prowadzenia działalności.

Dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych jest konieczne nawet w przypadku czasowego niewykorzystania tychże środków w prowadzonej działalności. Co więcej, odpisy te wliczają się do kosztów uzyskania przychodów. Jedyną przesłanką do zaprzestania dokonywania odpisów amortyzacyjnych od składników majątkowych jest zaprzestanie działalności – całkowite zaniechanie działalności, w efekcie czego dane składniki nie będą już używane.

Amortyzacji nie podlegają również składniki, które utraciły status środka trwałego. Przesłanki powodujące takową utratę to między innymi trwałe zaprzestanie prowadzenia działalności bądź całkowita likwidacja środka trwałego na skutek sprzedaży, darowizny etc. Zaprzestanie dokonywania odpisów amortyzacyjnych następuje w dniu utraty przez dany składnik statusu środka trwałego. Uwaga! Analogicznie przedsiębiorca zmuszony jest dokonywać odpisy amortyzacyjne od środków trwałych do momentu ich całkowitego zbycia bądź oficjalnego postawienia ich w stan likwidacji.

Data likwidacji środka trwałego równa się dacie sporządzenia dokumentów likwidacyjnych oraz zdjęcia środka z ewidencji bilansowej.

Więcej…

 

Podwyższenie stawki amortyzacyjnych w trakcie roku

podwyszenie stawki amortyzacyjnejCzy można zmienić stawkę amortyzacyjną środka trwałego w trakcie jego używania? Jeśli tak, o czym należy pamiętać?

Wszystkie kwestie dotyczące odpisów amortyzacyjnych aktywów znajdujących się w posiadaniu przedsiębiorstwa, winny być zanotowane w jego polityce rachunkowości. Docelowo przyjęte zasady należy stosować w sposób ciągły. Operacje gospodarcze, zgodnie z przepisami, muszą być grupowane jednakowo w kolejnych latach obrotowych, podobnie z wyceną aktywów i pasywów, ustalaniem wyniku finansowego, sporządzaniem sprawozdań finansowych i końcowo z wyceną odpisów amortyzacyjnych. Metody powinny być jednakowe, aby informacje z kolejnych lat były łatwo porównywalne.

Zarówno okres jak i stawka amortyzacyjna oraz metoda amortyzacji powinna być ustalona na dzień przyjęcia środka trwałego do używania. W momencie tym należy tak uwzględnić okres użyteczności ekonomicznej danej rzeczy, a więc oszacować przedział czasu, w którym środek trwały planujemy użytkować. Samo ustalenie okresu ekonomicznej użyteczności środka trwałego nie jest proste i wymaga przeanalizowania kilku ważnych kwestii, jak ograniczenia prawne, cena sprzedaży netto przy likwidacji środka, wydajność, tempo postępu techniczno-ekonomicznego etc.

Okresy oraz stawki amortyzacji bilansowej środków trwałych winny być okresowo weryfikowane, tak aby w późniejszy latach korekta odpisów amortyzacyjnych nie stanowiła większych problemów. Wynika z tego, że zmiana okresu, a co za tym idzie stawki amortyzacyjnej w czasie używania środka trwałego możliwa jest dla celów bilansowych. „Poprawki” mogą zostać naniesione od początku roku obrotowego. W przypadku takich zmian niezbędne jest dostosowanie poprzednich sprawozdań finansowych to aktualnych danych, aby były one porównywalne w późniejszych latach. Uwaga! Metoda amortyzacji nie może ulec zmianie.

Każda zmiana stawki amortyzacji środka trwałego powinna być uzasadniona. Przepisy nie narzucają nam żadnych konkretnych przyczyn – sam przedsiębiorca musi ją stwierdzić, a następnie uzasadnić. Przykładem istotnej przyczyny zmiany stawki amortyzacyjnej jest modernizacja bądź rozbudowa środka trwałego, którego celem jest wydłużenie ekonomicznego okresu użyteczności środka.

Więcej…

 

Wypłata dywidendy zagranicznej osobie fizycznej

wypata dywidendy zagranicznej osobie fizycznejUwaga! Każda wypłata dywidendy z zysków osiągniętych w Polsce podlega podatkowi. Niektóre przedsiębiorstwa mogą starać się o zwolnienie z opodatkowania. Uniknięcie opłaty w wysokości 19% jest możliwe również przy uwzględnieniu przepisów dotyczących podwójnego opodatkowania. W przypadku tej kwestii niezbędne jest posiadanie certyfikatu rezydencji podatkowej kraju, z którym łączy nasz kraj taka umowa.

Jeśli chodzi o podatek, wszystkie zyski wspólników z uch udziałów podlegają opodatkowaniu. Wypłata dywidendy możliwa jest po zatwierdzeniu sprawozdania finansowego. Zgodnie z podstawa prawną, ustawach o podatku dochodowym PIT i CIT, podatek pobierany jest w zryczałtowanej wysokości 19 procent uzyskanego przychodu. Do pobrania podatku zobowiązana jest sama spółka, która do siódmego dnia miesiąca następującego, po tym, w którym został pobrany podatek, musi przekazać go do odpowiedniego urzędu skarbowego. Jeżeli wypłata nastąpiła na rzecz osób fizycznych nie jest to siódmy lecz dwudziesty dzień miesiąca następującego po wypłacie dywidendy. Pobrany podatek musi być wpłacony do urzędu skarbowego płatnika podatku, czyli spółki.

Bardzo podobnie jest z podmiotami zagranicznymi. Podatek w zryczałtowanej formie także wynosi 19 procent. Przed poborem należności należy jednak sprawdzić, czy istnieje możliwość zastosowania do przychodów umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Jest to możliwe tylko wtedy, jeśli podatnik posiada certyfikat rezydencji podatkowej. Dokument upoważnia do obniżenia bądź całkowitego usunięcia konieczności poboru podatku.

Wypłata dywidendy powiązana jest z koniecznością nie tylko poboru i przekazania podatku, ale również deklaracji podatkowej. Dokument należy złożyć do końca pierwszego miesiąca następującego po roku podatkowym płatnika (spółki), w którym powstał obowiązek zapłaty podatku. Dywidenda wypłacana na rzecz podmiotów zagranicznych wymusza na spółce wypełnienie deklaracji IFT-2R bądź IFT-2. Dokumenty te składamy tylko wtedy, gdy dywidenda nie podlega opodatkowaniu na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Zwolnienie z opodatkowania możliwe jest po spełnieniu następujących warunków

- spółka wypłacająca dywidendę musi być podatnikiem podatku dochodowego w Polsce;

Więcej…

 

Ustalenie wartości początkowej budynków nabytych wraz z gruntem

ustalenie wartoci pocztkowej budynkw nabytychPrzykład: zakup budynku wraz z gruntem. Na fakturze oraz w akcie notarialnym nie ma podanych dwóch odrębnych wartości – za grunt oraz za budynek – tylko ogólna wartość całe transakcji. W otrzymanym akcie notarialnym znajdują się podstawowe informacje dotyczące powierzchni budynku oraz gruntu, bez wyszczególnienia wartości każdej z nich. Jak ustalić wartość początkową budynku nabytego wraz z gruntem?

Nigdy nie możemy zapominać, że budynek i grunt to dwa odrębne środki trwałe. Nawet jeżeli faktura bądź akt notarialny nie wyszczególniają wartości tych dwóch składników, zobowiązani jesteśmy ustalić ją we własnym zakresie. Niestety, bez rzeczoznawcy majątkowego się nie obejdzie. Dopiero wycena pozwoli wprowadzić zakupione środki do ewidencji. Pamiętajmy, że amortyzacji podlega wyłącznie budynek, nie zaś grunt.

Powyższe wynika bezpośrednio z ustawy o rachunkowości. Budynek oraz grunt stanowią dwa odrębne środki trwałe – rzeczowa aktywa trwałe o przewidywanym okresie użytkowania dłuższym aniżeli rok, w pełni kompletne, zdane do użycia. Klasyfikacja Środków Trwałych wymusza na nas ewidencjonowanie budynku, jako składnik grupy „1” środków trwałych, zaś grunt, jako składnik grupy „0”. Rachunkowość zmusza nas tym samym do wyceny poszczególnych składników majątkowych.

Środki trwałe ujmujemy w księgach rachunkowych zgodnie z ceną nabycia każdego ze składników majątku. W przypadku ich braku należy skorzystać z usług rzeczoznawcy. Łączna wartość poszczególnych składników nie może się różnić od ceny nabycia, jaka widnieje na akcie notarialnym.

Wartość początkowa budynku oszacowana przez rzeczoznawcę, staję się podstawą do dokonywania odpisów amortyzacyjnych. Zasadniczo same grunty nie podlegają amortyzacji. Wyjątkiem są ziemie dedykowane na potrzeby wydobycia kopalin metodą odkrywkową. Stawka amortyzacyjna budynków wynosi 2,5%. Wysokość odpisów amortyzacyjnych zależna jest od czasu ekonomicznej użyteczności budynku. Sytuacja jest najdogodniejsza, jeżeli czas ekonomicznej użyteczności budynku ustalony przez przedsiębiorcę będzie odpowiadał stawce amortyzacyjnej ustalonej w wykazie. Wtedy też, może on zastosować stawkę amortyzacyjną do celów ustawy o rachunkowości. W innym przypadku przełoży się to na wysokość podatku odroczonego.

Więcej…